Wyprawy kamieniarskie Wyprawy te różnią się tym od innych wypraw (głównie zewnętrznych), że można je obrabiać w sposób kamieniarski oraz że jako spoiwo stosuje się cement portlandzki, a nie wapno w różnych postaciach jak w innych wypra­wach. Zawartość cementu wynosi 25%, reszta zaś przypada na mączki ka­mienne, grysiki, łyszczyk i ewentualnie barwidło zmieszane uprzednio z cemen­tem. Przykład mieszanki średnioziarnistej wyprawy kamieniarskiej w kolorze biało-czerwonym podaje tabl. 9-2. Podkład pod tę wyprawę powinien być wykonany z zaprawy cementowej 1 :3. W celu nadania zaprawie podkładu należytej spoistości i urabialności zarabia się ją mlekiem wapiennym. Zaprawę kamieniarską należy nanosić sil­nym rzutem ręki, aby się ziarna dobrze trzymały i nie wyłuskiwały podczas obróbki powierzchni. Podczas twardnienia wyprawy należy ją przez 5 do 7 dni chronić od słońca i zimna przez zawieszanie worków, mat słomianych itp. oraz utrzymywać w stanie stałej wilgotności. Obróbkę powierzchniową można rozpocząć dopiero wtedy, gdy nie będzie ona powodować wyłuskiwania się pojedynczych ziaren z powierzchni wyprawy. Przykład wyprawy z obróbką kamieniarską podaje rys. 9-26.