Obciążenia mimośrodowe występują w stopach, które oprócz obciążenia pio­nowego N = P+G przenoszą dodatkowo siłę poziomą H lub moment zginający M lub gdy siła pionowa nie działa wrzdłuż osi przechodzącej przez środek po­wierzchni podstawy stopy i wskutek tego wywołuje moment zginający m = Ne. Obciążenie dodatkowe wywołane siłą poziomą lub momentem zginającym sprowadza się do obciążenia mimośrodowego (M = Ne). Przy takim obciążeniu w zasadzie projektuje się stopę tak, aby środek jej podstawmy pokrywał się z punktem przyłożenia mimośrodowej siły pionowej N. W tym przypadku stopa jest obciążona osiowo i można ją obliczać zgodnie z p. 6.6.2. Jeżeli jednak pokrywanie się środka ciśnień ze środkiem przekroju jest nie­możliwe choćby z powodu zmienności mimośrodu (np. gdy będzie on wrywołany zmiennym co do kierunku działaniem wiatru), to wykres naprężeń pod stopą będzie trapezowry lub trójkątny, jak to wynika ze znanych wzorów przy mimo-środowrym obciążeniu przekroju prostokątnego gdzie: N — siła pionowa, F — powierzchnia przekroju, e — mimośród, h — bok przekroju prostokątnego równoległy do płaszczyzny działania momentu zginającego. Zbrojenie stopy oblicza się tak jak w stopach osiowo ściskanych, wyznacza­jąc moment zginający stopę względem krawędzi słupa, wywołany oddziaływa­niem gruntu (z pominięciem ciężaru stopy) dla czterech wydzielonych trapezów rzutu stopy. Przyjmuje się przy tym zwykle, że oddziaływanie gruntu na obliczone trapezy jest równomiernie rozłożone na całej powierzchni rzutu.