Wyrób płyt stołowych (np. do stolików w jadłodajniach) różni się nieznacznie od sposobów wykonywania posadzek lastryko, więc omówimy tu tylko pewne odrębne szczegóły. Płyty stołowe wykonuje się na sztywnym podłożu, przy czym obwód stołu uzyskuje się stosując obręcz stalową (rys. 9-15a). W celu umocowania płyty do podstawy wbetonowuje się w płytę stołu płytki stalowe, wystające u dołu płyty (rys. 9-15b). Służą one do przymocowywania nóg stołu. Uziarnienie masy lastrykowej do wyrobu stołów może być dobierane wg roz­maitych wzorów, należy jednak pamiętać, że płyta stołowa znajduje się blisko oczu patrzącego i dlatego wzór musi być subtelny, a grysiki drobnoziarniste. Do wykonania tych płyt może służyć następująca mieszanka: lh części białych grysów nr 0, 1h części białych grysów nr 00, 1 część mączki białej ziarnistej, 1 część mączki białej pyłowej, 1 część jasnego cementu portlandzkiego z 1/10 częścią ciężarową bieli cyn­kowej. Aby otrzymać powierzchniowe żyłkowanie, układa się na dnie formy rębem przed jej wypełnieniem, pasy grubego papieru do pakowania, namoczonego w wodzie. Papier faluje i marszczy się, tworząc w mieszaninie zarys nieregu­larnych wężowatych wgłębień wypełnionych po wyjęciu papieru masą do żyłek. Mieszanina masy do żyłek jest następująca: 1 część cementu portlandzkiego, Vio część ciężarowa białej farby, V2o część wagowa szaroniebieskiej farby. Często potrzebne są płyty ciemno-szaro-zielone. Wykonuje się je jako żyłko­wane, stosując tutaj wielką rozmaitość w doborze żyłkowania. W dalszym ciągu podajemy skład innej mieszanki: 1/t części ciemnoniebieskiego grysiku nr 00, Va części czarnego grysiku nr 00, ilt części zielonego grysiku nr 00, 1 część mączki ziarnistej zielonej, 1 część mączki pyłowej zielonej, 1 i Ve części cementu portlandzkiego z Ve częścią wagową zielonej i 1lza czar­nej farby. Czarne grysiki pochodzą przeważnie z bardzo twardych minerałów, trudno więc poddają się obróbce szlifierskiej. Dlatego też wyroby wykonane w ca- łości lub częściowo z tych grysów powinny dobrze stwardnieć i nie należy ich szlifować przed upływem 20 dni od wyrobienia. Uziarnienie trzeba dobierać • bez zbyt wielkich odskoków, gdyż np. mieszanki z grysików nr 3 i mączek poddają się szlifowaniu znacznie trudniej niż przy użyciu bardziej jednolitego uziarnienia, ponadto mączki często ścierają się przy szlifowaniu. Płyty stołowe należy szlifować mechanicznie kamieniem karborundowym średniej lub niskiej twardości, np. M lub N. Do szpachlowania używa się zaczynu cementowego z Vs częścią wagową od­powiedniego barwidła.