Betonowe ściany działowe stosowane w budownictwie miejskim możemy po­dzielić na: ściany murowane z elementów małowymiarowych w postaci płyt z betonu lekkiego (żużlobeton, gazobeton) o wymiarach 24X49X6 cm, ściany montowane z dyli pełnych lub drążonych o szerokości 40-5-60 cm i wysokości odpowiadającej wysokości pomieszczenia, c) ściany montowane z elementów wielkopłytowych o wymiarach odpowia- dających wielkości ściany pomieszczenia. Pierwszy i drugi rodzaj ścian stosowany jest przeważnie w budownictwie tradycyjnym. Ściany murowane z płyt żużlobetonowych lub gazobetonowych jako przegrody między pomieszczeniami wewnątrz jednego mieszkania mają grubość 6-5-8 cm. Średnia izolacyjność takich ścian na dźwięki powietrzne waha się w granicach 32-5-37 dB (z obustronnym tynkiem). Jako przegrody między mieszkaniami stosuje się najczęściej ściany podwójne z płyt z przestrzenią po­wietrzną 6 cm. Ściana taka obustronnie otynkowana odznacza się izolacyjno­ścią na dźwięki powietrzne wynoszącą około 45 dB. Ściany działowe wykonane z płyt betonowych na zaprawie półcementowej o wymiarach w świetle pomieszczenia 5X3 m nie wymagają wzmocnienia. Przy większych jednak wymiarach ścian należy w spoinach stosować zbrojenie z bednarki lub z prętów stalowych 6 mm. Żużlobetonowe dyle ścienne stosowane na budowach warszawskich o wymia­rach i zbrojeniu jak na rys. 2-149 produkowane są w formach bateryjnych przedstawionych na rys. 2-150. Do produkcji dyli stosuje się beton marki 70 kG/cm2 z żużla wielkopiecowego lub pumeksowego o granulacji 1-5-3 mm, z małą domieszką piasku i pyłów dymnicowych dla zwiększenia urabialności betonu. Do formowania otworów stosuje się rury stalowe o średnicy 48 mm, które wyciąga się po okresie ok. 1 godziny od czasu ułożenia i zawibrowania betonu na stole wibracyjnym. Ciężar dyla wynosi ok. 80 kG i dwóch ludzi może je swobodnie montować na budowie. Łączenie dyli w ścianie odbywa się na wpust i pióro z zastosowaniem zaprawy cementowo-wapiennej (rys. 2-151). Ściany działowe wielkopłytowe montuje się z elementów wykonywanych ze zbrojonego betonu żwirowego marki 250. Do zbrojenia stosuje się stal 6-5--5 8 mm w ilości ok. 0,9-5-1,2 kG/cm2 ściany. Ściany mają wbudowane oścież­nice drzwiowe, najczęściej z blachy stalowej oraz posiadają odpowiednie bruzdy i gniazda do montażu instalacji elektrycznej. Wymiary i zbrojenie wielkopłytowego elementu ścian działowych stosowa­nych na budowach warszawskich przedstawia rys. 2-152. Produkcja elementów odbywa się w stosach, gdzie ściany przekładane są między sobą twardą płytą pilśniową. Ściany montuje się za pomocą żurawia wieżowego po zmontowaniu ścian konstrukcyjnych. Po wypionowaniu, elementy zamocowuje się za pomocą klinów drewnianych wbitych między ścianę nośną i element ściany dzia­łowej. Po ułożeniu płyf stropowych uzupełnia się liczbę klinów między płytą stro­pową a górną krawędzią elementu. Po ustawieniu ścian działowych pod kątem prostym łączy się je przez zespa-wanie wypuszczonych w tym celu haków. Prawidłowo wykonane ściany działowe z dyli lub wielkopłytowych elemen­tów nie wymagają tynkowania, lecz tylko szpachlowania nierówności, a na­stępnie malowania.