Specjalną dziedziną stosowania okien żelbetowych są okna ozdobne, zwane witrażami, które spotykano dotychczas głównie w budynkach poświęconych kultowi religijnemu, ostatnio zaś widuje się je coraz częściej i w budynkach użyteczności publicznej, a nawet w domach mieszkalnych. Wykonanie ich nie stanowi szczególnych trudności, lecz schodzi na plan drugi, pozostawiając pierwsze miejsce pracy projektowej rzeźbiarza, architekta itp. Do wykonywania witraży żelbetowych nadaje się doskonale biały cement. Stosując cement portlandzki należy używać jako kruszywo białe mączki i gry­siki marmurowe. W zależności od projektu rozróżniamy elementy okien bądź małe (dla jednej kwatery), o boku nawet poniżej 50 cm, albo też elementy wielkowymiarowe aż do wielkości całego okna włącznie. Zbyt dużych elementów okiennych nie za­leca się stosować, gdyż wtedy formy są ciężkie i drogie, a ponadto tak duże okna są trudne przy montażu i łamliwe. Aby zachować dokładne wymiary i gładką powierzchnię, konieczne jest obicie form drewnianych blachą. Po częściowym stwardnieniu betonu następuje obróbka kamieniarska, którą należy wykonać ze szczególną starannością. Krajem najszerszego stosowania witraży żelbetowych jest Francja, gdzie okna te wprowadzili znani architekci bracia Perret.