Dokładne obliczenie szkieletu na działanie sił poziomych wymaga znacznego nakładu pracy, gdyż w tym przypadku mamy do czynienia z ramowymi układami przesuwnymi. W przypadku szkieletowych konstrukcji budowlanych celowe jest stosowanie poniżej podanego uproszczonego, lecz dostatecznie dokładnego sposobu obli­czeń takich ram. Przyjmujemy, że siły poziome są zaczepione w węzłach ramy i że zerowe momenty w słupach znajdują się w połowie ich wysokości; wyjątek stanowią słupy dolnej kondygnacji, gdzie momenty są równe zeru na */s wysokości słu­pów. Założenie to jest dostatecznie ścisłe, wynika bowiem z analizy wykre­sów momentów zginających obliczonych dokładnymi metodami. W przekrojach o zerowej wartości momentów działają tylko siły poprzeczne, przeto po myślowym przecięciu ramy na dowolnej kondygnacji płaszczyzną przechodzącą przez te przekroje możemy z warunku równowagi obliczyć war­tości sumy sił poprzecznych działających w tych przekrojach. Wartości poprzecznych sił składowych można obliczyć przyjmując, że są one wprost proporcjonalne do sztywności słupów, tj. do stosunku J : l, gdzie: J — moment bezwładności poprzecznego przekroju słupa, l — długość słupa. Przywęzłowe momenty w słupach obliczamy, mnożąc wartości odpowiadają­cych im sił poprzecznych przez odległości węzłów od przekrojów o zerowych momentach zginających. Przywęzłowe momenty w ryglach obliczamy z wa­runku równowagi węzłów (SM = 0) po uprzednim obliczeniu przywęzłowych momentów w słupach. Jeżeli w węźle zbiegają się dwa rygle (np. węzeł 5 na rys. 6-4a),momenty przywęzłowe oblicza się z uwzględnieniem sztywności zbie­gających się rygli. Przykład obliczenia momentów zginających w ramie obciążonej siłami po- ziomymi zawiera praca .