Obliczanie na działanie obciążeń pionowych. W przypadku jednakowych rozpiętości przęseł (lub nieznacznie różniących się) i przy zacho­waniu warunku p < 2g, gdzie p — obciążenie użytkowe, zaś g — obciążenie stałe, można stosować w obliczeniach uproszczenia, które umożliwiają z dosta­teczną dokładnością obliczenie momentów zginających i sił poprzecznych. I tak np. wielopiętrowa rama (rys. 6-la) może być obliczana w założeniu, że rygiel stroppdachu (rys. 6-lb) oraz rygle stropów międzypiętrowych (rys. 6-lc) są belkami ciągłymi przegubowo połączonymi ze słupami. Słupy pośrednie w tym przypadku można obliczać jako osiowo ściskane podłużnymi siłami sta­nowiącymi reakcje belek ciągłych, a słupy skrajne — jako ściskane mimośro-dowo, przy czym momenty zginające w słupach można obliczać, uwzględniając wpływ tylko skrajnych przęseł. Na rysunku 6-2a podano schemat zastępczy do obliczania narożnego mo- mentu w słupie najwyższej kondygnacji. J, Oznaczając sztywność pręta 10—11 przez *i = — oraz sztywność pręta h (słupa) 10—7 przez sT =- -, można dostatecznie dokładnie dla celów prak-tycznych obliczyć moment zginający w narożu 10 ze wzoru gdzie M — wartość bezwzględna momentu w węźle 10 obliczonego od obciążeń stałych i użytkowych przęsła 10—11 w założeniu pełnego zamoco- wania podpór (moment zamocowania). Obliczając przywęzłowe momenty zginające w słupach niższych kondygna- cji, np. 1—4 i 4—7 (rys. 6-1), wydzielamy myślowo schemat ramy, jak na rys. 6-3, przy czym moment zamocowania przęsła 4—5 rozkładamy czę- ściowo na słupy wg wzorów: M4-5 — wartość bezwzględna momentu w węźle 4 (przęsła 4—5), oblicza­nego od obciążeń stałych i użytkowych jak dla belki obustronnie zamocowanej. Przy znacznych obciążeniach użytkowych oraz gdy poszczególne przęsła szkieletu różnią się pomiędzy sobą rozpiętością o przeszło 20%, celowe jest obliczanie rygli i słupów międzykondygnacjowych (rygli stropodachów zazwy­czaj to nie dotyczy), wydzielając rygle wraz z przyległymi słupami i tworząc tym samym schematy ram nieprzesuwnych. Na rys. 6-4 przykładowo podano schemat ramy składającej się z rygla 4-5-6-6'-5'-4' oraz przyległych słupów, wydzielonej myślowo ze szkieletu podanego na rys. 6-1 w celu obliczenia ma­ksymalnych momentów zginających w słupach skrajnych i pośrednich. Momenty zginające (przywęzłowe) w słupach pośrednich i skrajnych należy obliczać przy najniekorzystniejszym ustawieniu obciążenia użytkowego (ob- ciążenie tylko z jednej strony słupa i w co drugim przęśle), przy czym należy mieć na uwadze, że w pośrednich słupach w zależności od kolejności obciąże­nia przęseł mogą występować momenty zmiennych znaków. Wydzielone myślowo ramy nieprzesuwne celowo jest rozwiązywać metodą Crossa [1].