Konstrukcje o szkielecie żelbetowym wewnątrz budynku i zewnętrznych ścianach samonośnych nie połączonych ze szkieletem W tym układzie konstrukcyjnym ściany zewnętrzne stoją na własnym fun­damencie i przenoszą tylko ciężar własny. Obciążenie wiatrem jest przeno­szone ze ściany na żelbetowy szkielet za pośrednictwem płyt, belek i ewentu­alnie słupów, o które opierają się ściany zewnętrzne. Ściany te usztywnione są przeciw wyboczeniu za pomocą kotwi połączonych ze szkieletem w sposób umożliwiający niezależne osiadanie ściany i szkieletu. Konstrukcja ta może być zastosowana jedynie do budynków niezbyt wysokich, a to ze względu na nierównomierne osiadanie muru i szkieletu, które może być powodem pęknięć ścianek działowych tynków, instalacji itp. Przy spełnieniu specjalnych warun­ków podanych w p. 6.2.1 różnicę osiadania muru i szkieletu można podobnie ograniczyć do minimum.