Przy posadowieniu ścian budynków miejskich mamy najczęściej do czynienia z ławami betonowymi stosowanymi zarówno w budownictwie z małych jak i du­żych elementów. Głębokość założenia ławy fundamentowej zależy od wielu czynników, jak rodzaj gruntu i jego bezpieczne obciążenie, poziom wody grun­towej i głębokość przemarzania, rodzaj budynku (podpiwniczony, czy bez piwnic). Ławy betonowe pod ścianami wykonuje się z betonu marki 90 i 110. Przekrój ław przy mniejszych wysokościach przyjmuje się prostokątny, przy wię­kszych — w celu zaoszczędzenia betonu — trapezowy. Wysokość ławy betonowej nie powinna być mniejsza niż szerokość jednostronnego wy­stępu ławy. Wysięg poziomy a ławy fundamentowej i jej wysokość h związane są ze względu na zginanie następującą zależnością gdzie zgodnie z zasadami projektowania konstrukcji z dużych bloków, przy marce betonu Rw = 110 kG/cm* o ciężarze objętościowym y = 2200 kG/m* można przyjąć kr = 6,5 kG/cm2 kg - 11,5 kG/cm2 k = 2,08 (współczynnik do wskaźnika wytrzymałości dla betonu marki 110), s — 3,0 (współczynnik pewności), ogr — naprężenie dopuszczalne dla gruntu wg [52]. Po podstawieniu powyższych wartości do wzoru (2-73) otrzymujemy wartość wysięgu wspornika ławy a ze względu na zginanie lub ze względu na naprężenia główne Z obliczonych wartości przyjmuje się jako miarodajną wartość mniejszą. Ławy żelbetowe projektuje się najczęściej z betonu Rw = 140 kG/cm2 przy użyciu stalowych prętów zbrojenia o Qr = 2500 kG/cm2. Ilość potrzebnego zbrojenia oblicza się ze wzoru Y = 0,0024 kG/cms — ciężar objętościowy żelbetu, s = 1,6 — współczynnik pewności przy zginaniu, C — współczynnik do wyznaczania ramienia sił wewnętrznych. Zbrojenie rozdzielcze równogłe do osi ławy powinno wynosić 10% zbrojenia głównego Fz i nie mniej niż 0 6 co 30 cm. Do projektowania ław betonowych i żelbetowych sporządza się gotowe ta­blice [30], które pozwalają na szybkie wyznaczanie wymiarów ławy dla danego obciążenia lub na znalezienie dopuszczalnego obciążenia na ławę o założonych wymiarach. Tablice takie sporządza się dla najczęściej występujących w prak­tyce dopuszczalnych obciążeń na grunt. W przypadku, gdy ściana zewnętrzna budynku przebiega obok ściany budynku sąsiada powstają trudności w zaprojektowaniu i wykonaniu ławy fundamento­wej. Lawa wymagająca większej szerokości od muru ma wówczas możliwość poszerzania się tylko w jednym kierunku, co powoduje mimośrodowe obciąże­nia ławy i gruntu. Rozkład ciśnień pod fundamentem jest wówczas w kształcie trójkąta lub trapezu. Najbardziej racjonalne, z punktu widzenia statycznego, jest wówczas po­głębienie fundamentu odpowiednio niżej od fundamentu sąsiada i wykonanie ławy symetrycznej (rys. 2-154). W tym przypadku dopuszczalny nacisk na grunt ógr zmniejsza się o nacisk pi, wywołany przez budynek sąsiada. Wykonanie ławy odbywa się przez kolejne betonowanie odcinkami z uprzed­nim dokładnym podparciem ściany sąsiada. W przypadku gruntów słabych ławy posadawia się na uprzednio wykona­nych palach wbijanych lub wierconych.